حس ِ خوب ِ با تو بودن
دیگه با من آشنا نیست
شعر ِ خوبه از تو گفتن
دیگه سوغاتی رام نیس
من همونم که یه روزی
واسه چشمات خونه ساختم
واسه بوسیدن ِ دستات
همه زندگیم و باختم !
...
واسه قلب ِ صد تا عاشق
زیر ِ پنجره ات می خودنم
توی ِ هر شهری که بودی
من مسافرت می موندم
اگه بارونی نباشه
واسه ریشه ی درختم
تو نیاز ِ تو می موندم
تا بباری روی بختم !
همینه دیگه، همش همینه که می گم .. نمی خوام دیگه هیچی ! هیچی ِ! هیچی ِ! هیچی!
فک کنم با علی تصفیه باشم، فک کنم! اگر هم نیستم به زودی می شم .. الآن خسته ام، خیلی خسته ام فقط خواب می خوام .. دیگه حتی بیرون رفتن هم حالم و جا نمیآره .. تنها جایی که فک می کنم می تونم برم توچال ِ ! فقط اونجا !
می رم !
می رم یه دل ِ سیر گریه،اونجا صدات به هیشکی نمی رسه .. اونجا توجه هیشکی بت جلب نمی شه .. اونجا راحتی واسه ی خودت !